Świetlica Nowego Teatru

Sprawdź wydarzenia

Świetlica Nowego Teatru, Warszawa

Zobacz
informacje ogólne

Lokalizacja

Warszawa, Madalińskiego 10/16

zobacz na mapie

aktualne wydarzenia

  • Spotkanie

    Poniedziałek, 15 kwietnia 2019, 19:30

    Świetlica Nowego Teatru, Warszawa, TBA

    Gospodyni Kaja Klimek3:00 w nocy? To może jeszcze jeden odcinek… Oto, co seriale zrobiły z naszym życiem. Oglądamy różnie. Jedni hurtowo, łykając odcinki jak młody pelikan ryby, inni oszczędnie, odmierzając aptekarsko odcinek po odcinku albo nawigując przez ocean spoilerów, dopiero po zakończeniu sezonu. Ale oglądamy wszyscy, więc na pewno będziemy mieli o czym porozmawiać. Hołdując tradycjom klubów filmowych uruchamiamy DKS – Dyskusyjny Klub Serialowy. Kaja Klimek – tłumaczy filmy, czasem o nich pisze (kiedyś dla „Filmu”, „Dwutygodnika”, „Filmwebu”), za to nieustannie o nich dyskutuje – z widzami, gdy tylko nadarzy się okazja, z twórcami na festiwalach, ze studentami na uczelniach i z dzieciakami w ramach programów edukacji filmowej Stowarzyszenia Nowe Horyzonty i Filmoteki Szkolnej. 28 stycznia Stranger Things, czyli nostalgiaKtoś, kto jest fanem tego serialu, powie, że gromadzi wszystkie najlepsze postaci i koncepty z kina nowej przygody w jednym miejscu. Mniej entuzjastyczni nazwą go odgrzewanym kotletem z Baru Nostalgia i będą dowodzić, że popkultura uzależniona jest od własnej przeszłości. Na koniec okraszą wypowiedź hasztagiem #stare. Może obie strony mają rację?18 lutego Legion, czyli formaSuperbohaterzy rządzą w kinie głównego nurtu, mają też coraz liczniejszą serialową drużynę. Jednak sposób opowiadania historii, forma i schematy tego gatunku zdążyły się mocno utrzeć, mało w nich eksperymentów i dezynwoltury. Całe szczęście jest Legion Noah Howleya, który wcześniej z Braćmi Coen dopisał nowe rozdziały do historii miasteczka Fargo w Minnesocie. Tu idzie o krok dalej – Legion to na poziomie formy, narracji i pomysłów realizacyjnych ostra jazda bez trzymanki, która tylko zahacza o uniwersum Marvela (a konkretnie serię komiksów Nowi Mutanci).18 marca Wielkie kłamstewka (Big Little Lies), czyli przyjaźńDyskusje o potrzebie silnych bohaterek i interesującej reprezentacji kobiet na ekranie trwają. I doskonale. W czym bowiem leżeć ma owa „siła” bohaterek i jak opowiadać historie, by nie popadając w sztampę i nie powielając schematów stworzyć tych bohaterek całą grupę? Otóż da się. Dowodem Wielkie kłamstewka z całą grupą pierwszoplanowych bohaterek oraz dwiema nie mniej ważnymi: formą i muzyką.15 kwietnia Gra o tron (Game of Thrones), czyli epickość Oto fenomen popkulturowy na wielu poziomach. Przykład? Adaptacja książek George’a R.R. Martina wyprzedziła samego pisarza pracującego nad kolejnym tomem i zmieniła medium, stając się serialem. To nie zdarza się często. Latem 2019, po ośmiu latach Pieśń Lodu i Ognia zniknie z ekranu. Możemy pogdybać, jak to wszystko się skończy i co będzie dalej – bo i taki zwrot akcji jest właściwie niewykluczony.Tytuły dwóch kolejnych seriali wybiorą uczestnicy wykładów.Pozostałe terminy: 20 maja, 3 czerwca. WSTĘP WOLNY

  • Warsztat

    Wtorek, 16 kwietnia 2019, 18:00

    Świetlica Nowego Teatru, Warszawa, TBA

    Warsztaty dla kobiet 40+9, 16, 23 kwietnia oraz 7, 14, 21, 28 maja 2019 o godz. 18:00Czas trwania: 1,5h Cena biletu: 30 zł„Dzikość często kojarzona jest ze stereotypowym obrazem kobiecej duchowości – ulotnej, mistycznej, nieokiełznanej. Dla mnie dzikość to zupełnie coś innego. To biologia. To fizyczne ciało w działaniu. To ukierunkowana siła, wynikająca z potrzeby stanowienia o sobie i swoim ciele. Dzikość to odwaga na bycie sobą w działaniu poza narzuconymi schematami społeczno-politycznymi"Renata Piotrowska-AuffretCykl warsztatów dla wszystkich czujących się kobietami 40 +. Dla osób które być może zasiedziały się w domu, w pracy, w skostniałym systemie z nawałem obowiązków zawodowo-rodzinnych. Dla kobiet pragnących na nowo odnaleźć swoją siłę w ciele i przyjemność w tańcu, odkryć indywidualną dzikość, seksualność i moc poza stereotypem kobiecego i męskiego, wzmocnić akceptację siebie taką jaką się jest. Ciała babskie, stanowcze, mocne, wrażliwe – tego będziemy szukać i doświadczać w praktyce fizycznej, głosowej i słownej.Zajęcia składać się będą z rozgrzewki i ćwiczeń z anatomii doświadczalnej, technik somatycznych, fitnessu i jogi oraz tanecznych, głosowych i słownych praktyk improwizacyjnych.Renata Piotrowska-Auffret jest choreografką. W swoich pracach wykorzystuje narzędzia tańca eksperymentalnego, sztuk performatywnych, dramaturgii i teatru.Piotrowska kontempluje współczesny świat poprzez czerpanie inspiracji z intymnych doświadczeń, realnych i fikcyjnych, osadzonych w danym kontekście społecznym. Interesuje ją przewrotność relacji między politykami ciał współczesnych i historycznych, między publicznym i prywatnym oraz tekstem i ruchem.Współpracowała z takim miejscami jak: Galeria Zachęta, Nowy Teatr, Teatr Studio, Teatr im.J. Słowackiego, Instytut Teatralny, Art Stations Foundation z Poznania, CK Zamek w Poznaniu, Centrum Choreograficzne w Montpellier, Narodowe Centrum Tańca w Paryżu, Scena Narodowa w St. Brieuc i inne.Priorytetowa artystka prestiżowej sieci Aerowaves w roku 2017 (spektakl „Śmierć. Ćwiczenia i wariacje“) oraz w roku 2019 (spektakl „Wycieka ze mnie samo złoto“).Jest kilkukrotną stypendystką Instytutu Adama Mickiewicza, Art Stations Foundation, stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego programu “Młoda Polska” (2010) i programu „Stypendium Ministra” (2013) oraz priorytetową artystką prestiżowej sieci Areowaves (2017 i 2019).Jako pedagożka prowadzi warsztaty w Polsce i za granicą, współpracuje z Ruchem w Instytucie (cykl zajęć w Instytucie Teatralnym), Ogniskiem Teatralnym Teatru Ochoty oraz współtworzy Choreografię w Centrum – kurs choreografii eksperymentalnej organizowany przez Fundację Burdąg.Członkini kolektywu warszawskich choreografów Centrum w Ruchu.www.renatapiotrowska.pl

  • Warsztat

    Wtorek, 23 kwietnia 2019, 18:00

    Świetlica Nowego Teatru, Warszawa, TBA

    Warsztaty dla kobiet 40+9, 16, 23 kwietnia oraz 7, 14, 21, 28 maja 2019 o godz. 18:00Czas trwania: 1,5h Cena biletu: 30 zł„Dzikość często kojarzona jest ze stereotypowym obrazem kobiecej duchowości – ulotnej, mistycznej, nieokiełznanej. Dla mnie dzikość to zupełnie coś innego. To biologia. To fizyczne ciało w działaniu. To ukierunkowana siła, wynikająca z potrzeby stanowienia o sobie i swoim ciele. Dzikość to odwaga na bycie sobą w działaniu poza narzuconymi schematami społeczno-politycznymi"Renata Piotrowska-AuffretCykl warsztatów dla wszystkich czujących się kobietami 40 +. Dla osób które być może zasiedziały się w domu, w pracy, w skostniałym systemie z nawałem obowiązków zawodowo-rodzinnych. Dla kobiet pragnących na nowo odnaleźć swoją siłę w ciele i przyjemność w tańcu, odkryć indywidualną dzikość, seksualność i moc poza stereotypem kobiecego i męskiego, wzmocnić akceptację siebie taką jaką się jest. Ciała babskie, stanowcze, mocne, wrażliwe – tego będziemy szukać i doświadczać w praktyce fizycznej, głosowej i słownej.Zajęcia składać się będą z rozgrzewki i ćwiczeń z anatomii doświadczalnej, technik somatycznych, fitnessu i jogi oraz tanecznych, głosowych i słownych praktyk improwizacyjnych.Renata Piotrowska-Auffret jest choreografką. W swoich pracach wykorzystuje narzędzia tańca eksperymentalnego, sztuk performatywnych, dramaturgii i teatru.Piotrowska kontempluje współczesny świat poprzez czerpanie inspiracji z intymnych doświadczeń, realnych i fikcyjnych, osadzonych w danym kontekście społecznym. Interesuje ją przewrotność relacji między politykami ciał współczesnych i historycznych, między publicznym i prywatnym oraz tekstem i ruchem.Współpracowała z takim miejscami jak: Galeria Zachęta, Nowy Teatr, Teatr Studio, Teatr im.J. Słowackiego, Instytut Teatralny, Art Stations Foundation z Poznania, CK Zamek w Poznaniu, Centrum Choreograficzne w Montpellier, Narodowe Centrum Tańca w Paryżu, Scena Narodowa w St. Brieuc i inne.Priorytetowa artystka prestiżowej sieci Aerowaves w roku 2017 (spektakl „Śmierć. Ćwiczenia i wariacje“) oraz w roku 2019 (spektakl „Wycieka ze mnie samo złoto“).Jest kilkukrotną stypendystką Instytutu Adama Mickiewicza, Art Stations Foundation, stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego programu “Młoda Polska” (2010) i programu „Stypendium Ministra” (2013) oraz priorytetową artystką prestiżowej sieci Areowaves (2017 i 2019).Jako pedagożka prowadzi warsztaty w Polsce i za granicą, współpracuje z Ruchem w Instytucie (cykl zajęć w Instytucie Teatralnym), Ogniskiem Teatralnym Teatru Ochoty oraz współtworzy Choreografię w Centrum – kurs choreografii eksperymentalnej organizowany przez Fundację Burdąg.Członkini kolektywu warszawskich choreografów Centrum w Ruchu.www.renatapiotrowska.pl

  • Spotkanie

    Poniedziałek, 29 kwietnia 2019, 19:30

    Świetlica Nowego Teatru, Warszawa, TBA

    Muzyka – niewidzialna, lecz słyszalna. Jak jest zrobiona? Z czego się składa? Z dźwięków i z ciszy… Ale jak te dźwięki i cisze można układać? W pionach czy linearnie? Czy trzeba to koniecznie rozumieć? Muzyka chce być tylko słyszana. I żeby ją kochać (albo nienawidzić). Intuicja i temperatura emocji przede wszystkim! Ciekawość to jednak pierwszy stopień do piekła. A zatem cykl spotkań o muzyce, na których będziemy ją odkrywać, słuchając i obserwując, w jaki sposób działają w niej i w nas siły przyciągania, napięć i odprężeń. Jak się to zmienia w czasie i w różnych kulturach, choć raczej pozostaniemy w Europie… Gospodyni: Katarzyna NaliwajekKatarzyna Naliwajek – muzykolog, adiunkt w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. Prowadzi zajęcia dotyczące muzyki XX wieku i najnowszej, teatru i opery, a także związków polityki, propagandy i muzyki w czasach totalitaryzmów. Autorka i współautorka nagrodzonych książek (Klio i Literacka Nagroda Miasta Warszawy) oraz wystaw. Wchodzi w skład komisji programowej Festiwalu „Warszawska Jesień”. 21 stycznia Rytmy, pulsacje i (prawie) przypadkowe zderzeniaCzy muzyka może żyć bez rytmicznej pulsacji, czy nie może? Co się dzieje, gdy kompozytor oddaje kontrolę muzykom, a puls zanika? Czy oznacza to zawał i zgon muzyki? A może kontrolę można oddać nie całkiem i nawet przypadek chociaż częściowo kontrolować? Fragmenty kwartetu i innych utworów Witolda Lutosławskiego pozwolą nam to nausznie oszacować.25 lutego Barw odcienie a brzmienie Kolorystyka dźwiękowa – efekty brzmieniowe tworzone przez głosy, instrumenty, elektronikę, dźwięki konkretne nagrane i wytwarzane na żywo, mowę i jej różne warianty wokalizacji – oto sezam muzyki. Muzyczny busz dla uszu, a to już nas niebezpiecznie zbliża do ekologii dźwiękowej. Czym się różni muzyka tworzona przez ludzi od dźwięków natury? A może to jedna wielka sonosfera?25 marca Dynamizm a statyka i co z tego wynikaTypy muzycznej narracji: złożoność (Brian Ferneyhough) a redukcja (Arvo Pärt), dynamizm (Raphaël Cendo) a (pozorna) statyka, jak w instalacjach La Monte Younga… Jednokierunkowość, linearność a wielopłaszczyznowość. Czasem te typy są ze sobą zaplecione w jeden utwór o dwuczęściowo zazębiającej się budowie (Paweł Szymański). Mutacje i transmutacje, trans i medytacja, forma momentowa (Karlheinz Stockhausen) i kontemplacja chwili – posłuchamy tych różnych stanów skupienia. 29 kwietnia Style muzyczne stulecia – przyspieszony kurs obsługiOstatnie sto lat muzyki to -izmy, -fonie, schizmy. Prądy, kierunki, manifesty pojawiają się w przyspieszonym tempie nowoczesności. Istnieją jednocześnie, zwalczają się nawzajem lub nie. Są reakcją, znużeniem tym, co już było. Przefruniemy więc przez nie w ponowoczesnym stylu, by spojrzeć na nie z lotu ptaka i zmierzyć, ile na przykład w Strawińskim jeszcze z XIX-wiecznej rosyjskości, ile z witalizmu, ile z serializmu, ile neoklasycyzmu, a ile polskości. 27 maja Strach przed muzyką Od Platona, przez świętego Augustyna, po totalitaryzmy – muzyka zawsze stanowiła problem dla socjotechników pragnących kontrolować dusze. Zdaniem Platona, na którym wielu się wzorowało: „trzeba się wystrzegać przełomów i nowości w muzyce, bo to w ogóle rzecz niebezpieczna. Styl w muzyce nigdy nie zmienia się bez przewrotu w zasadniczych prawach politycznych”, a zatem strażnikom państwa wieżę strażniczą „trzeba wybudować gdzieś tutaj, w zakresie muzyki”. Dźwiękowe eksperymenty pozwolą nam sprawdzić, czy słusznie myśleli. 26 czerwca Pożądanie muzykiZa co muzykę kocha propaganda? Czy muzyka może być lewicowa albo prawicowa? Anarchistyczna albo faszystowska? Czysta albo zdegenerowana? Jaka muzyka może wzbudzać pozytywne uczucia wobec jakiegoś boga lub jakiegoś państwa, a jaka nie? W jaki sposób muzyką skutecznie posługiwać się można dla celów politycznych? Przetestujemy to na muzycznych materiałach propagandowych różnych maści i kultur. WSTĘP WOLNY