I koniec ko\u0144c\u00f3w<\/strong><\/p>\n\n\n\nAnia: Ten tekst przy\u015bni\u0142 si\u0119 Aminie. Doda\u0142am drobnostki, np. s\u0142owa o mamie, kt\u00f3ra \u201ena okr\u0105g\u0142o pyta o ciebie\u201d \u2013 bo moja mama uwielbia Amin\u0119. Z ojcem by\u0142o d\u0142ugo milcz\u0105co, raczej toleruj\u0105co, cho\u0107 nie by\u0142o to jasne. Po roku, podczas kolejnych naszych wsp\u00f3lnych odwiedzin zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 o nas \u2013 \u201emoje dziewczyny\u201d. W to lato nalepi\u0142 sobie na drzwiach do pokoju naklejk\u0119 z Newsweeka \u201eStrefa wolna od nienawi\u015bci\u201d. Nie pozna\u0142am jeszcze rodzic\u00f3w Aminy – jej tata mieszka w Bejrucie. Piosenka jest o momentach, gdy nie chce si\u0119 wsta\u0107 z \u0142\u00f3\u017cka. Chcesz o tym powiedzie\u0107 ukochanej osobie, ale si\u0119 troch\u0119 boisz, bo pragniesz by\u0107 w jej oczach siln\u0105 osob\u0105. Melodi\u0119 wymy\u015bli\u0142y\u015bmy wsp\u00f3lnie siedz\u0105c z gitarami na kanapie w domu Krakowie. Na nagrania do studia przywioz\u0142y\u015bmy walizk\u0119 z r\u00f3\u017cnymi instrumentami, tak\u017ce hinduskimi, ale nie tradycyjnymi, tylko ich elektronicznymi wersjami. Amina przez ostatnie lata gromadzi\u0142a r\u00f3\u017cne ciekawe rzeczy. Mo\u017cna je us\u0142ysze\u0107 w tym utworze.<\/p>\n\n\n\n
Po szkole<\/strong><\/p>\n\n\n\nAmina: To jest najbardziej dla nas weso\u0142a piosenka. Cz\u0119sto sobie m\u00f3wimy, \u017ce gdyby\u015bmy zna\u0142y si\u0119 w czasach szkolnych, to by\u015bmy pewnie si\u0119 w sobie zakocha\u0142y. Pocz\u0105tkowo rytmiczna funky gitara by\u0142a tu wiod\u0105cym instrumentem. <\/p>\n\n\n\n
Ania: Amina u\u0142o\u017cy\u0142a kilka pi\u0119knych linii basowych. Podziwiam jej talent kompozytorski, to jak potrafi zasypa\u0107 mnie pomys\u0142ami, oraz fakt, \u017ce jest multiinstrumentalistk\u0105. Lubi\u0119 przebiera\u0107 w melodiach, kt\u00f3re Amina proponuje (czasami niestety si\u0119 rz\u0105dz\u0119, ale na szcz\u0119\u015bcie ona mi to wybacza. Prawda?) Tego dnia gdy nagrywali\u015bmy \u201ePo szkole\u201d nasz producent – Aleksander – wni\u00f3s\u0142 do studia dopiero co odebrany od sprzedawcy syntezator i od razu go uruchomili\u015bmy. Opisywany utw\u00f3r bardzo zawdzi\u0119cza sw\u00f3j ostateczny kszta\u0142t w\u0142a\u015bnie pomys\u0142om Aleksandra. Syntezatorowe melodie i te wszystkie urocze smaczki to jego dzie\u0142o. Aleksander ma te\u017c sw\u00f3j udzia\u0142 g\u0142osowy \u2013 ws\u0142uchajcie si\u0119 w ostatnie kilkadziesi\u0105t sekund utworu.<\/p>\n\n\n\n
Aleksander: Podczas sesji nagraniowej mieli\u015bmy zasad\u0119, \u017ce robimy jeden utw\u00f3r dziennie. \u201cPo szkole\u201d akurat wypad\u0142o jako\u015b w po\u0142owie i po kilku dniach nagrywania gitar pomy\u015bla\u0142em, \u017ce mo\u017ce, jak na zesp\u00f3\u0142 gitarowy przysta\u0142o, idealnie by\u0142oby zrobi\u0107 utw\u00f3r oparty tylko o syntezator. Z tego co pami\u0119tam to praktycznie nie robili\u015bmy dubli – niczym w \u201cJaka to melodia?\u201d wszystko posz\u0142o po \u201cpierwszej nutce\u201d. Robert Janowski by\u0142by dumny. <\/p>\n\n\n\n