<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Cech\u0105 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 pisarstwo Dicka jest j\u0119zyk. Jest on absurdalnie prosty i p\u0142aski, dok\u0142adnie taki, jakiego spodziewasz si\u0119, kupuj\u0105c za dziesi\u0119\u0107 z\u0142otych od bukinist\u00f3w na dworcu u\u017cywany egzemplarz wydanej w 1990 roku w wydawnictwie AMBER ksi\u0105\u017cki ze statkiem kosmicznym, l\u015bni\u0105c\u0105 kapsu\u0142\u0105 marsja\u0144skiej bazy i astronaut\u0105 z komiksowym pistoletem laserowym na ok\u0142adce. Pe\u0142no jest tam codzienno\u015bci, b\u0119d\u0105cej podkr\u0119con\u0105 i przeniesion\u0105 w r\u00f3\u017cne, nie do ko\u0144ca okre\u015blone przysz\u0142o\u015bci, wersj\u0105 ameryka\u0144skiej obyczajowo\u015bci z czas\u00f3w Eisenhowera. J\u0119zyk Dicka wygl\u0105da mniej wi\u0119cej tak: \u201eJosh usiad\u0142 w fotelu i zapali\u0142 papierosa. – Mam do\u015b\u0107 tych zarozumia\u0142ych go\u015bci z holobiura \u2013 pomy\u015bla\u0142. – Ci\u0105gle daj\u0105 mi do wiwatu\u201d.<\/em> Albo: \u201eKatie krz\u0105ta\u0142a si\u0119 po kuchni, przygotowuj\u0105c swoje ulubione placki z syropem klonowym. Wtem do drzwi zapuka\u0142 s\u0105siad, pan Brown. Uk\u0142oni\u0142 si\u0119 uprzejmie i zapyta\u0142: Czy pani automatyczny dyfuzor jonowy dzia\u0142a normalnie? M\u00f3j zatka\u0142 si\u0119 dwa dni temu i \u017cona ci\u0105gle narzeka, \u017ce nie mo\u017ce zmaterializowa\u0107 porz\u0105dnej m\u0105ki tortowej\u201d<\/em>. <\/p>\n\n\n\n Zdania wpisane s\u0105 w codzienno\u015b\u0107, sprowadzaj\u0105 si\u0119 zazwyczaj do opis\u00f3w prostych czynno\u015bci, postacie zachowuj\u0105 si\u0119 przewidywalnie jak mechanizmy, opisy ich trosk, monolog\u00f3w wewn\u0119trznych i motywacji r\u00f3wnie\u017c maj\u0105 vibe <\/em>telenowelowy: \u201eBarney Jones siedzia\u0142 w swoim klimatyzowanym tele-pokoju. Na \u015bcianie monotonnie wy\u015bwietla\u0142y si\u0119 zaabonowane w pakiecie podstawowym widoki krajobraz\u00f3w alpejskich na zmian\u0119 z tropikalnymi, rajskimi pla\u017cami. – Do diaska, musz\u0119 wzi\u0105\u0107 t\u0119 fuch\u0119, a tylko tego mi brakowa\u0142o \u2013 my\u015bla\u0142. – Ale sk\u0105d inaczej wytrzasn\u0119 do ko\u0144ca miesi\u0105ca 200 dodatkowych credit\u00f3w na dzier\u017caw\u0119 mieszkad\u0142a?\u201d <\/em>I tak dalej, i tak dalej. Mamy tu wi\u0119c do czynienia, na pierwszy rzut oka, z obyczajow\u0105, pulpow\u0105 szmir\u0105, napisan\u0105 p\u0142askim j\u0119zykiem toaletowych czytade\u0142, kt\u00f3ra, z jakich\u015b nieznanych przyczyn osadzona jest w dziwacznym, futurystycznym settingu.<\/p>\n\n\n\n Inn\u0105 cech\u0105 charakterystyczn\u0105 jest fakt, \u017ce, o ile akcja dzieje si\u0119 w roku 2798 na Phobosie albo w 2370 na Ganimedesie, na Ziemi dawno sp\u0142on\u0119\u0142a warstwa ozonowa, a \u015brednia temperatura wynosi 160 stopni Fahrenheita i \u017cy\u0107 mo\u017cna jedynie w specjalnych miastach-kopu\u0142ach, to ca\u0142a ta dystopijna masakra odgrywana jest w warunkach rozkwitaj\u0105cego kapitalizmu. Bohaterowie non-stop martwi\u0105 si\u0119 o pieni\u0105dze, o wzrastaj\u0105ce czynsze za mieszkad\u0142a, o op\u0142aty za automatycznych psychiatr\u00f3w, dost\u0119pnych w formie noszonych przy sobie ci\u0105gle walizek, konkuruj\u0105 na galaktycznych rynkach \u015brodk\u00f3w psychoaktywnych i wymy\u015blaj\u0105 kampanie reklamowe dla nowych modeli kapsu\u0142 do p\u00f3\u0142-\u017cycia, w kt\u00f3rych mo\u017cna by\u0107 sk\u0142adowanym po \u015bmierci i uczestniczy\u0107 w projektowanej halucynacji a\u017c do wyczerpania si\u0119 credit\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Z recepcj\u0105 Dicka jest obecnie troch\u0119 jak z Zygmuntem Freudem. Tak wiele zagra\u0144 i pomys\u0142\u00f3w z Dicka przenikn\u0119\u0142o do standardowego katalogu kultury popularnej, \u017ce nie pami\u0119ta si\u0119 ju\u017c czasem, \u017ce pochodz\u0105 one w\u0142a\u015bnie z jego intelektualnego repertuaru. Zacznijmy od ekranizacji. Blade Runner<\/strong> <\/em>Ridleya Scotta, czy, po\u015brednio, Blade Runner 2049<\/em> <\/strong>Denisa Villeneuve? Ekranizacja Dicka. Raport Mniejszo\u015bci <\/strong><\/em>Spielberga? Ekranizacja Dicka. Total Recall<\/strong> <\/em>Verhoevena? R\u00f3wnie\u017c. Scanner Darkly <\/strong><\/em>Linklatera? Jak wy\u017cej. Wolimy B-Klasowe sci-fi? Impostor \u2013 Test na Cz\u0142owiecze\u0144stwo<\/strong> <\/em>z Garym Sinise czy Screamers<\/strong> <\/em>z Peterem Wellerem polecaj\u0105 si\u0119 do us\u0142ug. Wolisz seriale? The<\/em> Man in the High Castle<\/em><\/strong> <\/em>by\u0142 kilka lat temu ca\u0142kiem sporym hitem.
<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/224409421_4200948819994262_4127249254986081002_n-1024x683.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
Efekt niesamowito\u015bci proza Dicka osi\u0105ga poprzez niespotykane gdzie indziej po\u0142\u0105czenie p\u0142askiego, sprawozdawczego j\u0119zyka, ca\u0142kowitej przejrzysto\u015bci postaci, kt\u00f3rzy snuj\u0105 banalne wewn\u0119trzne monologi, b\u0119d\u0105c jednocze\u015bnie w nierealistyczny spos\u00f3b labilne psychicznie, tak, jakby nie posiada\u0142y esencjalnego wn\u0119trza, oraz fiku\u015bno-hipnotycznej scenografii pe\u0142nej rekwizyt\u00f3w, kt\u00f3re przecinaj\u0105 wra\u017cenie telenowelowej monotonii i wprowadzaj\u0105 do lektury narastaj\u0105ce poczucie schizy. Tak, w zasadzie, rozwija si\u0119 akcja w ka\u017cdej powie\u015bci Dicka: zaczyna si\u0119 od ekspozycji p\u0142askich i schematycznych postaci o randomowych nazwiskach z zaawansowanej wersji generatora nazwisk ameryka\u0144skich (typu: Leo Bulero, Barney Mayerson, Joe Chip, Pat Conley, Jack Bohlen, Ronnie Fugate) w ich naturalnym habitacie, a potem, z czasem, przez wprowadzanie kolejnych, coraz dziwniejszych rekwizyt\u00f3w i motyw\u00f3w, pojawia si\u0119 wra\u017cenie dr\u017cenia, falowania i, finalnie, rozerwania rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n