{"id":62289,"date":"2021-10-05T11:51:57","date_gmt":"2021-10-05T09:51:57","guid":{"rendered":"https:\/\/goingapp.pl\/more\/?p=62289"},"modified":"2024-03-22T15:59:21","modified_gmt":"2024-03-22T14:59:21","slug":"wieslawiec-deluxe-gramy-rocka-co-nam-zrobisz-felieton","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wieslawiec-deluxe-gramy-rocka-co-nam-zrobisz-felieton\/","title":{"rendered":"Wies\u0142awiec Deluxe \u2013\u2013 gramy rocka i co nam zrobisz?"},"content":{"rendered":"\n<h3 class=\"wp-block-heading\">&#8222;Czuj\u0119 si\u0119, jakby po 20 latach coraz silniejszego zjadania przez muzyk\u0119 swojego w\u0142asnego ogona z przyczepionymi do niego odchodami, kto\u015b szarpn\u0105\u0142 mnie mocno za ramiona, waln\u0105\u0142 z plaskacza po twarzy i krzykn\u0105\u0142: <em>Wstawaj! Jest 2021!<\/em>&#8221; &#8211; pisze Wies\u0142awiec Deluxe o nowym albumie grupy Turnstile.<\/h3>\n\n\n\n<p>Na pocz\u0105tku ostrze\u017cenie: nie jestem ekspertem od wsp\u00f3\u0142czesnej muzyki, b\u0119dzie to wi\u0119c felieton z cyklu &#8222;nie znam si\u0119, to si\u0119 wypowiem&#8221;. Czasami zdarzaj\u0105 si\u0119 jednak takie momenty, kiedy po \u00a0latach posuchy i reagowania narastaj\u0105cym zoboj\u0119tnieniem na coraz bardziej sporadyczny kontakt ze wsp\u00f3\u0142czesnym popem, ogl\u0105da si\u0119 co\u015b nowego i ju\u017c przy pierwszym razie ma si\u0119 wra\u017cenie: \u201e\u0142oo, to jest co\u015b\u201d. M\u00f3wi\u0119 w tym przypadku o czterocz\u0119\u015bciowym teledysku <em>Turnstile Love Connection, <\/em>na kt\u00f3ry natrafi\u0142em w ko\u0144c\u00f3wce <a rel=\"noreferrer noopener\" href=\"https:\/\/goingapp.pl\/more\/jak-opisac-teorie-spiskowe-emotkami-i-kotkami-piotr-mika-mysli-przerozne-felieton\/\" target=\"_blank\">felietonu naczelnego Going. MORE, Piotra Miki, na temat teorii spiskowych, kotk\u00f3w w czapkach foliowych i mutuj\u0105cych emotek<\/a>. Poniewa\u017c jestem wygodny i przy wyszukiwaniu muzyki zazwyczaj zdaj\u0119 si\u0119 na ekspert\u00f3w, polecenia i r\u00f3\u017cnego rodzaju zestawienia, jako na gatekeeper\u00f3w odfiltrowuj\u0105cych dobry shit od shitu po prostu, z zaciekawieniem klikn\u0105\u0142em na link do teledysku. I siad\u0142o. <br><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-embed-youtube aligncenter wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio\"><div class=\"wp-block-embed__wrapper\">\n<iframe loading=\"lazy\"  id=\"_ytid_90434\"  width=\"1170\" height=\"658\"  data-origwidth=\"1170\" data-origheight=\"658\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/WdJZlmhQXug?enablejsapi=1&#038;autoplay=0&#038;cc_load_policy=0&#038;cc_lang_pref=&#038;iv_load_policy=1&#038;loop=0&#038;modestbranding=0&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;playsinline=0&#038;autohide=2&#038;theme=dark&#038;color=red&#038;controls=1&#038;\" class=\"__youtube_prefs__  epyt-is-override  no-lazyload\" title=\"YouTube player\"  allow=\"fullscreen; accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen data-no-lazy=\"1\" data-skipgform_ajax_framebjll=\"\"><\/iframe>\n<\/div><figcaption>Turnstile &#8211; Turnstile Love Connection<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p><br>Turnstile jest bardzo dobre, nie tylko cztery piosenki sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 na na ten dziwny rockowy video-art, jakim jest <em>Turnistile Love Connection, <\/em>ale ca\u0142y album <em>Glow On<\/em>. Najdziwniejsze jest w nim jednak to, \u017ce nie jestem w stanie dok\u0142adnie okre\u015bli\u0107, dlaczego jest dobre. Hipoteza robocza, kt\u00f3ra sprawdza si\u0119 zazwyczaj przy ka\u017cdej nowej muzyce, kt\u00f3ra siada nam od razu i czujemy, \u017ce jest to co\u015b niez\u0142ego, jest taka: co\u015b, co jest \u201edobre\u201d, jest takie dlatego, \u017ce zawiera idealn\u0105 proporcj\u0119 nowo\u015bci (czyli czego\u015b nieoczekiwanego, nieprzyjemnie z pocz\u0105tku i, o\u017cywczo p\u00f3\u017aniej, dra\u017cni\u0105cego) do powt\u00f3rzenia. Turnstile jest dobre w\u0142a\u015bnie dlatego: gdyby ich album by\u0142 odcinkiem narysowanym na kartce, to by\u0142by podzielony na powt\u00f3rzenie i nowo\u015b\u0107 zgodnie z proporcjami w\u0142a\u015bciwymi dla z\u0142otego podzia\u0142u, przy czym wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 stanowi tu, jak przy ka\u017cdej \u201edobrej\u201d muzyce, powt\u00f3rzenie. Um\u00f3wmy si\u0119, nowo\u015b\u0107 w stanie czystym, albo nawet nowo\u015b\u0107 zdecydowanie dominuj\u0105ca nad tym co ju\u017c znane, jest niezno\u015bna, tak samo jak niezno\u015bne jest stuprocentowe powt\u00f3rzenie. Ch\u0142opaki z Turnstile byli w stanie zmiksowa\u0107 jedno z drugim w takich proporcjach, \u017ce ich propozycja dzia\u0142a. Spr\u00f3buj\u0119 wyt\u0142umaczy\u0107, w jaki spos\u00f3b wydaje mi si\u0119 dzia\u0142a\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>Po pierwsze: rozmawiaj\u0105c z Piotrem Mik\u0105 o tym albumie, obydwaj zauwa\u017cyli\u015bmy, \u017ce p\u0142yta brzmi jak bardzo wiele znanych rzeczy naraz, ale pomieszanych, zmiksowanych, podanych obok siebie w dziwnym zestawieniu, s\u0105siedztwie i proporcjach. <strong>Nie jest to jednak typowa <em>Retromania<\/em>, kt\u00f3r\u0105 opisywa\u0142 Simon Reynolds na przyk\u0142adzie chocia\u017cby <em>Ariel Pink&#8217;s Haunted Graffitii &nbsp;<\/em>czy<em>&nbsp;<\/em>fenomenu<em>&nbsp;<\/em>Vaporwave<\/strong>. Kolesie z Turnstile, mimo \u017ce cz\u0119\u015bciowo \u201ebrzmi\u0105 jak A\u201d, a w innym momencie brzmi\u0105 \u201ejak B\u201d a w trzecim momencie ich muzyka \u201eprzypomina C\u201d, nie s\u0105 \u017cadn\u0105 retro-ekip\u0105, inscenizuj\u0105c\u0105 powr\u00f3t zgranej jak ta\u015bma z Poltonu estetyki z lat przesz\u0142ych. To nie jest \u017caden posthistoryczny p\u00f3\u0142pastisz, z kt\u00f3rym mieli\u015bmy w ostatnich latach bardzo du\u017co i na wielu artystycznych frontach do czynienia. Turnstile &nbsp;wygl\u0105daj\u0105 raczej jak grupa kolesi, kt\u00f3rzy, maj\u0105c \u015bwiadomo\u015b\u0107 historii muzyki rockowej i hardcore punku, czyli gatunku, w kt\u00f3ry s\u0105 wpisywani, zrobili to samo, co Nirvana w 1989 na <em>Bleach<\/em>, Smashing Pumkins w 1991 na <em>Gish <\/em>czy Rage Against the Machine w 1992: weszli do studia i nagrali album. Efekt jest (dla mnie) wstrz\u0105saj\u0105cy: czuj\u0119 si\u0119 jakby po 20 latach coraz silniejszego zjadania przez muzyk\u0119 swojego w\u0142asnego ogona z przyczepionymi do niego odchodami, kto\u015b szarpn\u0105\u0142 mnie mocno za ramiona, waln\u0105\u0142 z plaskacza po twarzy i krzykn\u0105\u0142:<em> Wstawaj! Jest 2021! Ch\u0142opaki graj\u0105 rocka! <\/em>Jest w tej muzyce, trudne do wyt\u0142umaczenia po\u0142\u0105czenie wra\u017cenia powt\u00f3rzenia i poczucia nowo\u015bci i bycia na czasie, tak jakby kultura, kt\u00f3rej g\u0142ow\u0119 kto\u015b trzyma\u0142 przez ostatnie lata pod wod\u0105, zmuszaj\u0105c j\u0105 do wyt\u0142umionego bulgotania, wydosta\u0142a si\u0119 u\u015bcisku i zaczerpn\u0119\u0142a po raz pierwszy od dawna pe\u0142ny, g\u0142\u0119boki wdech. &nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-large\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"679\" src=\"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-content\/uploads\/2021\/10\/wieslawiec-1024x679.jpg\" alt=\"turnstile\" class=\"wp-image-62389\" srcset=\"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-content\/uploads\/2021\/10\/wieslawiec-1024x679.jpg 1024w, https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-content\/uploads\/2021\/10\/wieslawiec-300x199.jpg 300w, https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-content\/uploads\/2021\/10\/wieslawiec-768x509.jpg 768w, https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-content\/uploads\/2021\/10\/wieslawiec-370x245.jpg 370w, https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-content\/uploads\/2021\/10\/wieslawiec-800x531.jpg 800w, https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-content\/uploads\/2021\/10\/wieslawiec-20x13.jpg 20w, https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-content\/uploads\/2021\/10\/wieslawiec-185x123.jpg 185w, https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-content\/uploads\/2021\/10\/wieslawiec-740x491.jpg 740w, https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-content\/uploads\/2021\/10\/wieslawiec-400x265.jpg 400w, https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-content\/uploads\/2021\/10\/wieslawiec-72x48.jpg 72w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p>Musz\u0119 przyzna\u0107 si\u0119, \u017ce \u017ceby nie brzmie\u0107 jak kompletny laik, pr\u00f3bowa\u0142em na szybko przyswoi\u0107 sobie najwa\u017cniejsze dokonania zespo\u0142\u00f3w zaliczaj\u0105cych si\u0119 do nurtu <em>hardcore punk, <\/em>\u017ceby Turnstile gdzie\u015b fachowo osadzi\u0107 i m\u00f3c si\u0119 powym\u0105drza\u0107, \u017ce w piosence X gitara brzmi jak u A, a w utworze Y, perkusja jak na p\u0142ycie B. Popuszcza\u0142em sobie zatem Black Flag, Minutemen, H\u00fcsker D\u00fc, The Replacements, Misfits,&nbsp;Dead Kennedys i Bad Religion, \u017ceby przypomnie\u0107 sobie, czy kiedy\u015b tego s\u0142ucha\u0142em i czy mi si\u0119 podoba\u0142o. Niestety, odbi\u0142em si\u0119 w wielu przypadkach do\u015b\u0107 ostro \u2013 brudna gitara, \u015bciana d\u017awi\u0119ku, szcz\u0105tkowe melodie, wrzask zamiast wokalu. Zno\u015bne by\u0142y tylko nieliczne piosenki, kt\u00f3re brzmia\u0142y jak wst\u0119p do kalifornijskiego skate-punku znanego mi z dzieci\u0144stwa w postaci wczesnych dokona\u0144 The Offspring i Green Day. Poza tym, wi\u0119kszo\u015b\u0107 klasycznego hardcore punku nie brzmia\u0142a w og\u00f3le jak Turnstile. <strong>Musia\u0142em wi\u0119c znale\u017a\u0107 inne, wykraczaj\u0105ce poza w\u0105skie ramy gatunku, \u017ar\u00f3d\u0142a por\u00f3wna\u0144, \u017ceby pokaza\u0107 dlaczego Turnstile po prostu mi si\u0119 podoba.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Miejscami, szczeg\u00f3lnie na trackach takich, jak <em>Holiday<\/em>\u00a0czy, przede wszystkim, <em>Mystery, <\/em>Turnstile przypomina wczesne utwory <strong>Jane&#8217;s Addiction<\/strong>, szczeg\u00f3lnie album <em>Nothing&#8217;s Schocking<\/em>. Jest w w rytmie perkusji i gitary, melodyce, troch\u0119 bombastycznym wokalu i, og\u00f3lnie m\u00f3wi\u0105c, w rozmachu ca\u0142ego d\u017awi\u0119kowego przedsi\u0119wzi\u0119cia, co\u015b z tej p\u0142yty. W niekt\u00f3rych utworach, jak na wspomnianym ju\u017c <em>Mystery<\/em>, czy na <em>Don&#8217;t Play,<\/em>\u00a0do typowo hardcorowej, ci\u0119\u017ckiej gitary ni st\u0105d ni zow\u0105d do\u0142\u0105czaj\u0105, brzmi\u0105ce jak dziwna doczepka, gitarowe sol\u00f3wki. O ile na <em>Mystery<\/em>\u00a0osi\u0105ga to jeszcze akceptowalny dla wsp\u00f3\u0142czesnych uszu poziom, r\u00f3wnaj\u0105c si\u0119 mniej wi\u0119cej z rozbuchaniem Jane&#8217;s Addiction, to kr\u00f3tki fragment gitarowy pod koniec <em>Don&#8217;t Play<\/em> brzmi ca\u0142kowicie absurdalnie i archaicznie, jak fragmenty sol\u00f3wek Briana Maya z Queen czy dokonania Iron Maiden. Ch\u0142opaki robi\u0105 zatem <em>statement<\/em>: gramy rocka, jedziemy szeroko i nam nie zabronicie. Efektem s\u0105 utwory bardzo energetyczne, brzmi\u0105ce jak stadionowe hymny do s\u0142uchania, skakania i nie-do-\u015bpiewania. (W przeciwie\u0144stwie do \u00a0hymn\u00f3w do \u015bpiewania, w kt\u00f3rych <a href=\"https:\/\/youtu.be\/tI-5uv4wryI\" target=\"_blank\" rel=\"noreferrer noopener\">specjalizowa\u0142o si\u0119 Oasis<\/a>).<br><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-embed-youtube aligncenter wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-embed-aspect-4-3 wp-has-aspect-ratio\"><div class=\"wp-block-embed__wrapper\">\n<iframe loading=\"lazy\"  id=\"_ytid_19873\"  width=\"1170\" height=\"658\"  data-origwidth=\"1170\" data-origheight=\"658\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/lVIev94s7Mo?enablejsapi=1&#038;autoplay=0&#038;cc_load_policy=0&#038;cc_lang_pref=&#038;iv_load_policy=1&#038;loop=0&#038;modestbranding=0&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;playsinline=0&#038;autohide=2&#038;theme=dark&#038;color=red&#038;controls=1&#038;\" class=\"__youtube_prefs__  epyt-is-override  no-lazyload\" title=\"YouTube player\"  allow=\"fullscreen; accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen data-no-lazy=\"1\" data-skipgform_ajax_framebjll=\"\"><\/iframe>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n<p><br><br>Kolejnym skojarzeniem by\u0142 dla mnie <em>The Lonesome Crowded West <\/em><strong>Modest Mouse<\/strong>, czyli alt-rockowy album z 1997. <em>The Lonesome Crowded West <\/em>katapultowa\u0142 ma\u0142o w\u00f3wczas znan\u0105 grup\u0119 do mainstreamu muzyki rockowej i do dzisiaj pozostaje on ich najbrudnieszym, najci\u0119\u017cszym, najbardziej post-punkowym i post-grunge&#8217;owym albumem. Przykurzone gitarowe harmonie, wokal Issaca Brocka przechodz\u0105cy miejscami w ryk i, przede wszystkim, przeszywaj\u0105ca wszystko energia kipi\u0105cej niezgody (nie do ko\u0144ca wiadomo na co: na bezsens, na depresj\u0119, kt\u00f3rej wyrazem by\u0142 debiutancki <em>This Is a Long Drive for Someone with Nothing to Think About,<\/em>&nbsp;na konformizm, na pustk\u0119 i nijako\u015b\u0107 ameryka\u0144skiego \u017cycia za p\u00f3\u017anego Clintona? &#8211; pewnie na wszystko naraz, zmieszane). Turnstile najmocniej skojarzy\u0142o mi si\u0119 z otwieraj\u0105cym album Modest Mouse <em>Teeth Like God&#8217;s Shoeshine: <\/em>prawdopodobnie<em>&nbsp;<\/em>przez obecny w tej muzyce nieco strace\u0144czy rozmach, harmoni\u0119 ukryt\u0105 za pocz\u0105tkowo s\u0142yszan\u0105 \u015bcian\u0105 hardcorowego ha\u0142asu i przez prze\u0142amania i zmiany konwencji, naznaczaj\u0105ce zar\u00f3wno poszczeg\u00f3lne utwory, jak i ca\u0142\u0105 p\u0142yt\u0119. Do pierwszej dialektycznej pary: nowo\u015b\u0107-powt\u00f3rzenie, dochodzi zatem druga warstwa: ryk-koncept, albo wy\u0142adowanie &#8211; formalny eksperyment. Tak jak 25 lat temu Modest Mouse, Turnstile \u0142\u0105czy jedno z drugim.<br><br><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-embed-youtube aligncenter wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-embed-aspect-4-3 wp-has-aspect-ratio\"><div class=\"wp-block-embed__wrapper\">\n<iframe loading=\"lazy\"  id=\"_ytid_75538\"  width=\"1170\" height=\"658\"  data-origwidth=\"1170\" data-origheight=\"658\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/sT0qBdHLspQ?enablejsapi=1&#038;autoplay=0&#038;cc_load_policy=0&#038;cc_lang_pref=&#038;iv_load_policy=1&#038;loop=0&#038;modestbranding=0&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;playsinline=0&#038;autohide=2&#038;theme=dark&#038;color=red&#038;controls=1&#038;\" class=\"__youtube_prefs__  epyt-is-override  no-lazyload\" title=\"YouTube player\"  allow=\"fullscreen; accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen data-no-lazy=\"1\" data-skipgform_ajax_framebjll=\"\"><\/iframe>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n<p><br>Trzecia warstwa to inkorporacja indie-folku, pyschodelic popu, ambient drone&#8217;u czy jakkolwiek nazwa\u0107 fal\u0119 przetaczaj\u0105c\u0105 si\u0119 przez ameryka\u0144sk\u0105 muzyk\u0119 alternatywn\u0105 w pierwszej dekadzie XXI wieku. Nagrany z Blood Orange <em>Alien Love Call<\/em>&nbsp;czy kr\u00f3tki, przerywnikowy <em>No Surprise, <\/em>nie maj\u0105 nic wsp\u00f3lnego z hardcore punkiem i s\u0142u\u017c\u0105 jako eksperymentalny kontrapunkt dla g\u0142\u00f3wnych utwor\u00f3w albumu. Moje skojarzenia to <strong>Animial Collective <\/strong>na <em>Strawberry Jam <\/em>z roku 2007<em>&nbsp;<\/em>(na przyk\u0142ad track <em>Peacebone<\/em>), czy <strong>Grizzly Bear<\/strong> z ich najlepszej, najbardziej psychodeliczno-onirycznej p\u0142yty <em>Yellow House <\/em>(2006)<em>. <\/em><br><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-embed-youtube aligncenter wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-embed-aspect-4-3 wp-has-aspect-ratio\"><div class=\"wp-block-embed__wrapper\">\n<iframe loading=\"lazy\"  id=\"_ytid_40331\"  width=\"1170\" height=\"658\"  data-origwidth=\"1170\" data-origheight=\"658\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/fxvGHQHiY70?enablejsapi=1&#038;autoplay=0&#038;cc_load_policy=0&#038;cc_lang_pref=&#038;iv_load_policy=1&#038;loop=0&#038;modestbranding=0&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;playsinline=0&#038;autohide=2&#038;theme=dark&#038;color=red&#038;controls=1&#038;\" class=\"__youtube_prefs__  epyt-is-override  no-lazyload\" title=\"YouTube player\"  allow=\"fullscreen; accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen data-no-lazy=\"1\" data-skipgform_ajax_framebjll=\"\"><\/iframe>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n<p><br><br>Miejscami gitara Turnstile kompletnie opuszcza rejestr hardcore punkowy i udaje si\u0119 w rejony nowojorskiej, pop-rockowej alternatywy (omatko, ale oksymoron), czyli jednego z moich ulubionych album\u00f3w w og\u00f3le: &nbsp;<em>Return to Cookie Mountain<\/em>&nbsp;zespo\u0142u <strong>TV on the Radio<\/strong> (ponownie 2006). W\u0142a\u015bciwie, poprzez u\u017cycie element\u00f3w elektroniki, eksperymentalne przerywniki, prze\u0142amania gatunkowej konwencji i, w ko\u0144cu poprzez ilustracj\u0119 czterocz\u0119\u015bciowym, konceptualnym video-artem, Turnstile brzmi jakby \u201erock\u201d czy \u201ehardcore punk\u201d jako przypisywana im etykieta, od razu by\u0142a brana w nawias. Ca\u0142o\u015b\u0107 jest eksperymentem, zdaj\u0105 si\u0119 s\u0142uchaczowi sugerowa\u0107 teledysk, elektroniczne wstawki, dziwne sol\u00f3wki w niespodziewanych miejscach, tracki-przerywniki, i utwory kompletnie poza konwencj\u0105. <br><br><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-embed-youtube aligncenter wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-embed-aspect-4-3 wp-has-aspect-ratio\"><div class=\"wp-block-embed__wrapper\">\n<iframe loading=\"lazy\"  id=\"_ytid_21339\"  width=\"1170\" height=\"658\"  data-origwidth=\"1170\" data-origheight=\"658\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/03hC_Ml8aAM?enablejsapi=1&#038;autoplay=0&#038;cc_load_policy=0&#038;cc_lang_pref=&#038;iv_load_policy=1&#038;loop=0&#038;modestbranding=0&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;playsinline=0&#038;autohide=2&#038;theme=dark&#038;color=red&#038;controls=1&#038;\" class=\"__youtube_prefs__  epyt-is-override  no-lazyload\" title=\"YouTube player\"  allow=\"fullscreen; accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen data-no-lazy=\"1\" data-skipgform_ajax_framebjll=\"\"><\/iframe>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n<p><br><br>Po zatoczeniu jednak tego du\u017cego stylistycznego kr\u0119gu, inkorporuj\u0105cego ostatnie 30 lat w historii muzyki, album wypluwa nas na pocz\u0105tku: w gara\u017cu, gdzie kilku spoconych go\u015bci daje z siebie wszystko napierdalaj\u0105c w gitary i perkusj\u0119, albo na koncercie w klubie, gdzie zesp\u00f3l i publika skacz\u0105 w t-shirtach i lu\u017anych boj\u00f3wkach do muzyki o energii podobnej do wczesnego <strong>Dog Eat Dog<\/strong>. Czyli, ponownie: <em>Glow On<\/em>&nbsp;jest jednocze\u015bnie albumem hardcorowym i nim nie jest. Dialektyczna synteza po raz trzeci.<br><br><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-embed-youtube aligncenter wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-embed-aspect-4-3 wp-has-aspect-ratio\"><div class=\"wp-block-embed__wrapper\">\n<iframe loading=\"lazy\"  id=\"_ytid_41115\"  width=\"1170\" height=\"658\"  data-origwidth=\"1170\" data-origheight=\"658\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/w3w-3iRoy58?enablejsapi=1&#038;autoplay=0&#038;cc_load_policy=0&#038;cc_lang_pref=&#038;iv_load_policy=1&#038;loop=0&#038;modestbranding=0&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;playsinline=0&#038;autohide=2&#038;theme=dark&#038;color=red&#038;controls=1&#038;\" class=\"__youtube_prefs__  epyt-is-override  no-lazyload\" title=\"YouTube player\"  allow=\"fullscreen; accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen data-no-lazy=\"1\" data-skipgform_ajax_framebjll=\"\"><\/iframe>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n<p><br>Gdybym do tej przegl\u0105darki nawi\u0105za\u0144 mia\u0142 doda\u0107 jak\u0105\u015b podsumowuj\u0105c\u0105 impresj\u0119 o <em>Glow On<\/em>&nbsp;od siebie<em>, <\/em>powiedzia\u0142bym tak: album mi si\u0119 podoba, poniewa\u017c wydaje mi si\u0119 wyra\u017ca\u0107 kondycj\u0119 roku 2021, czyli poczucie impasu. Wiem, nie ma chyba wi\u0119kszego bana\u0142u, ni\u017c kolejna grupa wyra\u017caj\u0105ca w kolejnej ods\u0142onie poczucie impasu. Kurt Cobain rozwali\u0142 sobie g\u0142ow\u0119 z dubelt\u00f3wki w 1994 z powodu impasu. Philip Seymour Hoffmann przedawkowa\u0142 heroin\u0119, kokain\u0119, amfetamin\u0119 i benzodiazepiny w 2014 z powodu impasu. Mark Fisher powiesi\u0142 si\u0119 w 2017 w obliczu nieprzekraczalnego impasu. Ci\u0105gle tylko impas i impas. Turnstile jednak nie wygl\u0105daj\u0105 na razie, jakby chcieli si\u0119 &nbsp;powiesi\u0107, prze\u0107pa\u0107 albo zastrzeli\u0107. Brzmi\u0105 jak kto\u015b, kto pr\u00f3buje za nas i dla nas wyrazi\u0107 moment, w kt\u00f3rym jeste\u015bmy, jednocze\u015bnie otwieraj\u0105c okna i wpuszczaj\u0105c do pokoju \u015bwie\u017ce powietrze. Dawno tego nie by\u0142o: <strong>w roku 2021, w epoce kapitalizmu nadzoru, big data, social medi\u00f3w, algorytm\u00f3w, agregacji danych, tik-tokowych miliarder\u00f3w i derywat\u00f3w od kontrakt\u00f3w terminowych na kurs akcji Ekipy na koniec 2022 roku, kto\u015b wchodzi do studia i stwierdza: dobra, wypierdala\u0107, gramy rocka. Spoko p\u0142yta.<\/strong><br><br><br><\/p>\n\n\n\n<h5 class=\"has-text-align-center has-background wp-block-heading\" style=\"background-color:#feaec9\"><a href=\"https:\/\/goingapp.pl\/more\/author\/wieslawiec\/\" target=\"_blank\" rel=\"noreferrer noopener\">wszystkie felietony Wies\u0142awca dla Going. MORE<\/a><\/h5>\n\n\n\n<p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>&#8222;Czuj\u0119 si\u0119, jakby po 20 latach coraz silniejszego zjadania przez muzyk\u0119 swojego w\u0142asnego ogona z przyczepionymi do niego odchodami, kto\u015b szarpn\u0105\u0142 mnie mocno za ramiona, waln\u0105\u0142 z plaskacza po twarzy i krzykn\u0105\u0142: Wstawaj! Jest 2021!&#8221; &#8211; pisze Wies\u0142awiec Deluxe o nowym albumie grupy Turnstile. Na pocz\u0105tku ostrze\u017cenie: nie jestem ekspertem od wsp\u00f3\u0142czesnej muzyki, b\u0119dzie to&hellip;<\/p>\n","protected":false},"author":36,"featured_media":51454,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_wpscppro_custom_social_share_image":0,"_facebook_share_type":"","_twitter_share_type":"","_linkedin_share_type":"","_pinterest_share_type":"","_linkedin_share_type_page":"","_instagram_share_type":"","_selected_social_profile":[]},"categories":[28],"tags":[4750,3273,5567,4738,5566,4668],"thb-sponsors":[],"class_list":["post-62289","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-opinie","tag-felieton","tag-more","tag-plyta-roku","tag-recenzje","tag-turnstile","tag-wieslawiec-deluxe","parent_cat_opinie"],"publishpress_future_action":{"enabled":false,"date":"2026-04-22 20:25:48","action":"change-status","newStatus":"draft","terms":[],"taxonomy":"category"},"publishpress_future_workflow_manual_trigger":{"enabledWorkflows":[]},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/62289"}],"collection":[{"href":"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-json\/wp\/v2\/users\/36"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=62289"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/62289\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":68543,"href":"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/62289\/revisions\/68543"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-json\/wp\/v2\/media\/51454"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=62289"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=62289"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=62289"},{"taxonomy":"thb-sponsors","embeddable":true,"href":"https:\/\/goingapp.pl\/more\/wp-json\/wp\/v2\/thb-sponsors?post=62289"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}